جلال الدين محمّد بلخى با توجه به اين گونه آيات و روايات كه تصريح دارند همهء خوبىهاى مؤمن به نعيم ابد تحوّل پيدا مىكنند و بدىهاى بدكاران به عذاب ابد تغيير صورت مىدهند ، مىفرمايد : اى دريده پوستين يوسفان * گرگ برخيزى از اين خواب گران گشته گرگان يك به يك خوهاى تو * مىدرانند از غضب اعضاى تو « 1 » * * * زانكه مىبافى همه ساله بپوش * زانكه مىكارى همه ساله بنوش « 2 » * * * گر به خارى خسته‌اى خود كِشته‌اى * ور حرير و قزدرى خود رشته‌اى « 3 » * * * چون ز دستت زخم بر مظلوم رُست * آن درختى گشت از او زقوم رُست آن سخن‌هاى چو مار و كژدمت * مار و كژدم گشت و مىگيرد دمت « 4 » * * * با فراوانى آيات و روايات در زمينهء دگرگونى چيزى به چيزى ، انصاف دهيد كه در گفتار اهل بيت عليهم السلام چه جاى شگفتى و تعجب است كه گريه بر حضرت امام حسين عليه السلام و ديگر معصومان مظلوم فرداى قيامت صورت ملكوتىاش رحمت و مغفرت و شفاعت باشد ؟

--> ( 1 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر چهارم . ( 2 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر پنجم . ( 3 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر سوم . ( 4 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر سوم .